Diamanten jubileum voor de Familie van Westendorp

Dat Hans van Westendorp een vaste gast is op de maandagavond is bij iedereen bekend. Hans is dan ook zeer verknocht aan de vereniging en onze stichting. Een paar jaar geleden werd hij geïnterviewd voor een lokaal televisieprogramma en werd hem gevraagd waarom hij toch weer iedere oefenavond aanwezig was, terwijl de pensioengerechtigde leeftijd al een tijdje heeft bereikt. Zijn antwoord: “Vriendschap”.

Deze week vierden Hans en Ria hun diamanten huwelijksfeest.

Ik denk dat het diamanten jubileum ook een beetje aan de brandweer is te danken, want Ria is je in al die jaren regelmatig kwijt geweest aan de brandweer, wat ook weer een beetje rust in huis geeft. Gelukkig sluit Ria ook regelmatig aan als er iets te vieren valt en zijn we altijd blij om haar te zien.


Op deze website de video te vinden waarop Hans wordt geïnterviewd. Het is ook de Hans die ik al jaren ken. Vriendschap bij de familie van Westendorp altijd zeer belangrijk geweest. Dat moet dan ook de reden zijn dat Hans en Ria het zo lang met elkaar uithouden. Vriendschap zal ongetwijfeld binnen hun relatie uitermate belangrijk zijn.

Bijzonder waren ook de videobeelden die opdoken, waarop Hans en Ria op hun huwelijksdag te zien zijn. De 60 jaar oude beelden zijn opvallen goed bewaard gebleven.

Op het overleg voor de senioren wedstrijden werden Hans en Ria alvast verrast met een mooie bos bloemen namens het gehele Oudvuurteam. We wensen Hans en Ria dan ook nog vele gezonde en gelukkige jaren!

The lost tapes (deel 5) De commando-overdracht

Het jaartal weet ik niet precies meer (maar Johan vast nog wel). Bij mijn weten was het 1985. Er waren toentertijd nog twee echte brandweercommandanten in Utrecht, namelijk die van Utrecht en die van Zuilen. En als je commandant werd….dan was je dat voor jaaaaren.

Maar aan alles komt een eind, dus ook aan het commando van Peter van Bart. Zijn taken werden overgenomen door de ondercommandant Johan van Bilsum. Op zijn beurt werd Gerard de Vries de nieuwe ondercommandant. Zo’n commando-overdracht ging natuurlijk volledig in stijl en werd uitgevoerd door de Opperbevelhebber van de Brandweer, de burgemeester. In die tijd was dit mevr. Vos van Gortel.

Natuurlijk moest dit allemaal vastgelegd worden voor het nageslacht en aangezien ik een nieuwe camera had, werd dat natuurlijk mijn taak.

Helaas ging dit ook nog wel eens mis. Je kon namelijk niet altijd goed zien of de opname nou was gestart…of dat je hem nou juist had gestopt. En natuurlijk ging dit op zo’n belangrijk moment natuurlijk net fout. Er blijft maar een klein stukje film over, waarin we zien hoe de genodigden in de rij staan om de nieuwe commandanten te feliciteren. Omdat er ook een paar collega’s tussen staan die ons inmiddels ontvallen zijn, blijft het toch een kort en bijzonder filmpje die ik jullie niet wilde onthouden.

The lost tapes (deel 4) Een dagje uit in 1984.

Een bijzonder jaarlijks evenement in de jaren ’80 was altijd het jaarlijks dagje uit. Geen feestavond of andere activiteit, maar er echt met zijn allen op uit, inclusief partner. Er werd dan ook een volledige dag voor uitgetrokken, dus je moest verlof nemen van het werkt. En dat had iedereen er graag voor over!

Ook de contacten die we hadden bij de collega’s van de brandweer Utrecht werden uitgenodigd om aan deze activiteit deel te nemen. En zo kon het dus gebeuren dat je samen met de regionaal commandant op een stoomtrein stond.

Eén van de eerste activiteiten waaraan ik mocht deelnemen, was een dagje Noord-Holland. Aangezien het korps nog uit ruim 60 mannen bestand (vrouwen waren nog geen lid van het korps) waren er 2 bussen nodig om ons allemaal te vervoeren. Het geklier begon natuurlijk al op de Burgemeester Norbruislaan. De bus bracht ons naar Enhhuizen voor een boot- en een stoomtreintocht waar we vervolgens een bezoek brachten aan het ‘Open Lucht-museum’. De dag werd afgesloten met een diner in een restaurant….maar toen was de batterij van de camera al lang leeg.

The lost tapes (deel 3) Open dag in 1985.

Dit was de tape waarnaar ik al die tijd gezocht heb. Mijn eerste open dag bij de brandweer Zuilen. Ik was 19, net bij de brandweer en trotse bezitter van een video 2000 camera, waarmee ik de hele wereld vast legde. Het was een bijzonder apparaat. Vrijwel niemand had nog een videocamera. Nadeel was wel…je had de videorecorder aan je schouder hangen…de camera was groot….en de batterij ging niet zo lang mee..maar hallo…ik kon alles vastleggen…en dat deed ik ook….vooral van de brandweer wat toentertijd mijn passie was.

Lang heb ik gedacht dat deze tape verloren was gegaan, maar onlangs vond ik hem dus op de vliering in een oude doos. Helaas is de tijd aan de kwaliteit te merken. Het is een tape die inmiddels 40 jaar oud is!

Wat ik nu zie, zijn brandweermannen die trots zijn op hun hobby en dit graag willen showen aan de inwoners van Zuilen. Ik zie ook dat de techniek in de jaren in een treinvaart is verbeterd. Zoals we een open dag in 1985 organiseerden zou nooit meer in 2025 kunnen geschieden, en maar goed ook! We horen de stem van Jan Kooy, die vanaf het dak van de oude kazerne (borstelfabriek) live commentaar levert op hetgeen onder hem geschied. Maar ook Ben van Es en Martin Heidenis  zijn te horen of te zien. Sloopauto’s werden in de Vecht gegooid, zonder overpeinzing hoe we dat ding er ooit weer uit zouden krijgen (oefenen was niet nodig). De kraan op de toenmalige HV was namelijk veel te licht om een auto vol met water er weer uit te takelen. We zien duikers actief, terwijl de (plezier)vaart gewoon door gaat. Toch lukte het ons het voertuig aan wal te krijgen en werd het deze vervolgens in ‘de fik’ gestoken, waardoor de bezoekers volop in de rook stonden….en wij….en zij….vonden het geweldig. Maar wij hadden (toentertijd) gewoon nog perslucht op. (zelfs dat noemen we nu anders)

Ik ben echt benieuwd hoe een open dag er over 40 jaar uitziet. Toevallig was ik vandaag bij de open dag van de Brandweer Maarssen en niets deed me herinneren aan de open dag van de brandweer Zuilen van toen, behalve dat de mannen en vrouwen nog net zo trots waren… En op één ding na… een jonge spruit van Baart van 19 jaar oud in zijn brandweerpakkie…net zoals ik toentertijd….en ik voelde me ook trots. Net zoals mijn vader waarschijnlijk ook gevoeld moet hebben toen hij zag dat zijn spruit een carrière bij zijn korps was gestart. Niet wetende dat er meer kleinzoons zijn voorbeeld zouden volgen.

Dit jaar is er op 20 september  wederom een open dag van de Brandweer Zuilen… 40 jaar na dato…ik kan alvast verklappen dat deze grootser en anders zal zijn als in 1985. Ik heb op deze video veel oud-collega’s gezien die ons inmiddels ontvallen zijn.. Wie heeft er immers nooit van Emile Mazurel gehoord.  Emile, herkenbaar aan zijn nekflap die altijd omhoog stond. Emile is helaas in 2025 overleden.

Emile Mazurel

The lost tapes (deel 2) De oefentocht in 1986

Opnames die bijzonder dierbaar blijken, is er eentje uit 1986. In de tijd dat de korpsen elkaar bezochten tijdens een oefentocht. Zover ik mij nog kan herinneren was er nog geen organisatie zoals de VRU, BRUL of dergelijke. Elkaar ontmoeten deed je vaak door iets ludieks. Tijdens de oefentocht werden diverse kazernes bezocht en moesten allerlei opdrachten worden uitgevoerd. De prijsuitreiking vond altijd plaats in de kantine van de Veemarkthallen. In die tijd zowat een reserve-kazerne, want de brandweer kwam er dikwijls voor verschillende doeleinden zoals examens en feesten.

Wat de beelden extra bijzonder maken, is het feit dat er dierbare collega’s op te zien zijn die ons inmiddels zijn ontvallen. We zien namelijk Bart van Keulen en Ben van Es. Extra bijzonder, omdat van Ben vrijwel geen bewegend beeld is te vinden.